સમય પૂરો થતો રહ્યો, વાત અધૂરી રહી

🌐 આ લેખ અન્ય ભાષામાં વાંચો:
English: Time Kept Running Out, But the Conversation Remained Unfinished
हिंदी: समय खत्म होता रहा, बात अधूरी रह गई

રાત્રિના બે વાગ્યા હતા.

હર્ષ જાગતો પડ્યો હતો. તેની બાજુમાં મીરા પણ ઊંઘી નહોતી. બંને વચ્ચે થોડું જ અંતર હતું, છતાં છેલ્લા કેટલાક મહિનાઓથી એ અંતર તેમને ઘણું મોટું લાગતું હતું.

મીરાના મનમાં એક સવાલ વારંવાર ઊઠતો—

“હું તેને પ્રેમ કરું છું… તો પછી મારી અધૂરી લાગણી વિશે તેની સાથે વાત કરતાં મને ડર કેમ લાગે છે?”

હર્ષના મનમાં પણ એક જ ભય હતો—

“ફરીથી બધું બહુ જલ્દી પૂરું થઈ જશે તો?”

ક્યારેક એક જ ભય બે લોકોને એકબીજાની નજીક લાવવાને બદલે દૂર કરી દે છે.

સુરતમાં રહેતા ૩૪ વર્ષના હર્ષ અને ૩૧ વર્ષની મીરાના લગ્નને પાંચ વર્ષ થયા હતા. લગ્ન પહેલાં બંને સારા મિત્રો હતા. એકબીજાને સમજતા હતા, હસતા હતા અને જીવનની નાની-મોટી વાતો પણ વહેંચતા હતા.

લગ્ન પછી પણ પ્રેમમાં ખાસ ઘટાડો આવ્યો નહોતો.

પણ એક એવી વાત હતી, જેને બંને પ્રેમથી બચાવવાના પ્રયત્નમાં વર્ષો સુધી બોલી જ શક્યા નહોતા.

લગ્નના શરૂઆતના સમયથી જ હર્ષને શારીરિક સંબંધ દરમિયાન ખૂબ વહેલું સ્ખલન થઈ જતું. શરૂઆતમાં મીરાએ તેને મોટી સમસ્યા માનેલી નહોતી. તેને લાગ્યું હતું કે સમય જતાં બંને એકબીજાને વધુ સમજશે અને વાત સહજ બની જશે.

હર્ષને પણ શરૂઆતમાં એટલી ચિંતા નહોતી.

પરંતુ ધીમે ધીમે તેના મનમાં એક સવાલ ઘર કરવા લાગ્યો—

“મીરા સંતુષ્ટ હશે?”

આ સવાલ પછી બીજો આવતો—

“આ વખતે પણ આવું જ થશે?”

અને પછી શારીરિક નિકટતાની ક્ષણ શરૂ થાય એ પહેલાં જ હર્ષનું મન પરિણામ વિશે વિચારવા લાગતું.

જે ક્ષણ બંને માટે પ્રેમ, નજીકપણું અને આરામની હોવી જોઈએ, એ હર્ષ માટે જાણે પોતાની જાતને સાબિત કરવાની પરીક્ષા બની ગઈ.

મીરાએ આ બદલાવ અનુભવ્યો હતો.

હર્ષ પહેલાં કરતાં વધુ સંકોચવા લાગ્યો હતો. ક્યારેક તે થાકનું કારણ આપતો, ક્યારેક વાત ટાળી દેતો. મીરાને લાગતું કે કદાચ હર્ષ હવે તેની તરફ પહેલાં જેવો આકર્ષિત રહ્યો નથી.

પરંતુ મીરાએ પણ ક્યારેય સીધી વાત કરી નહીં.

તેને ડર હતો કે પોતાની જરૂરિયાત વિશે બોલશે તો હર્ષને દુઃખ થશે. કદાચ તેને લાગશે કે પત્ની તેની ફરિયાદ કરી રહી છે.

આ રીતે મીરાની અધૂરી લાગણી મૌન બની ગઈ.

અને હર્ષની શરમ પણ.

છેલ્લા છ મહિનામાં તેમની વચ્ચેની શારીરિક નિકટતા ખૂબ ઓછી થઈ ગઈ હતી. સમસ્યા હવે માત્ર શારીરિક સંબંધ પૂરતી રહી નહોતી. તેની અસર વાતચીત, સ્પર્શ અને રોજિંદા નજીકપણામાં પણ દેખાવા લાગી હતી.

એક સાંજે મીરા રસોડામાં કામ કરતી હતી ત્યારે હર્ષે પાછળથી આવીને તેને કંઈક પૂછ્યું. મીરાએ જવાબ આપ્યો, પરંતુ બંને વચ્ચે પહેલાં જેવી સહજતા નહોતી.

એ ક્ષણે હર્ષને પહેલી વાર લાગ્યું કે કદાચ વાત હવે માત્ર પોતાની સમસ્યાની રહી નથી.

તે રાત્રે મીરાએ જ મૌન તોડ્યું.

“હર્ષ… આપણે આ વિશે વાત કરી શકીએ?”

હર્ષ થોડી ક્ષણ ચૂપ રહ્યો.

મીરાએ ધીમેથી કહ્યું, “મારે તારી ફરિયાદ નથી કરવી. બસ… મને લાગે છે કે આપણે બંને કંઈક મનમાં રાખીને જીવીએ છીએ.”

હર્ષની આંખો નીચે ઝૂકી ગઈ.

થોડા સમય પછી તેણે કહ્યું, “મને ડર લાગે છે.”

“શેનો?”

“તું મારા વિશે શું વિચારે છે એનો.”

મીરા ચૂપ રહી.

હર્ષે પહેલી વાર પોતાના મનની વાત કહી.

“જ્યારે પણ આપણે નજીક આવીએ ત્યારે મારા મનમાં પહેલેથી જ વિચાર શરૂ થઈ જાય છે કે ફરીથી બહુ જલ્દી થઈ જશે. પછી હું ગભરાઈ જાઉં છું. અને જેટલો વધારે વિચાર કરું, એટલું બધું મુશ્કેલ લાગે છે.”

મીરાની આંખોમાં પાણી આવી ગયું.

“મને લાગતું હતું કે તું મારાથી દૂર થઈ રહ્યો છે,” તેણે કહ્યું. “મને ખબર જ નહોતી કે તું પોતાને લઈને આટલો ડરી રહ્યો છે.”

હર્ષે પણ પહેલી વાર પૂછ્યું, “અને તું?”

મીરા થોડું મૌન રહી.

“મારી પણ જરૂરિયાતો છે, હર્ષ. પણ હું તને દુઃખ પહોંચાડવા માંગતી નહોતી. એટલે ચૂપ રહી.”

એ રાત્રે કોઈ ચમત્કાર થયો નહોતો.

સમસ્યા તરત દૂર થઈ નહોતી.

પરંતુ વર્ષોથી વચ્ચે રહેલું મૌન થોડું ઓછું થયું હતું.

બંનેએ સમજ્યું કે અત્યાર સુધી તેઓ એકબીજાની વિરુદ્ધ ઊભા નહોતા. બંને એક જ સમસ્યાની અલગ-અલગ બાજુએ ઊભા હતા.

આ સમજણ પછી તેમણે યોગ્ય તબીબી માર્ગદર્શન લેવાનું નક્કી કર્યું.

સલાહ દરમિયાન તેમને સમજાવવામાં આવ્યું કે વહેલું સ્ખલન માત્ર સમયનો પ્રશ્ન નથી. તેમાં શારીરિક કારણો સાથે ચિંતા, સંબંધની ગતિશીલતા અને પરફોર્મન્સ અંગેનો ભય પણ ભૂમિકા ભજવી શકે છે. દરેક વ્યક્તિમાં કારણો અને પરિસ્થિતિ અલગ હોઈ શકે છે, તેથી યોગ્ય મૂલ્યાંકન જરૂરી છે.

તેમને એ પણ સમજાયું કે શારીરિક સંબંધને માત્ર “કેટલો સમય ચાલ્યો” એ એક માપદંડથી જોવાથી બંને પર અનાવશ્યક દબાણ વધી શકે છે.

જરૂરિયાત મુજબ વ્યક્તિગત સારવાર, સેક્સોલોજી કાઉન્સેલિંગ અથવા દંપતી કાઉન્સેલિંગ જેવા વિકલ્પો વિશે પણ ચર્ચા થઈ.

હર્ષ માટે સૌથી મહત્વની બાબત કદાચ કોઈ એક ટેકનિક નહોતી.

એ હતી—પોતાની શરમ વિશે બોલી શકવાની હિંમત.

અને મીરા માટે સૌથી મહત્વની બાબત હતી—પોતાની લાગણીને ફરિયાદ તરીકે નહીં, પરંતુ સંબંધના એક ભાગ તરીકે વ્યક્ત કરી શકવી.

બદલાવ ધીમે આવ્યો.

કેટલાક દિવસો સારા ગયા, કેટલાક દિવસોમાં ફરી ચિંતા વધી. ક્યારેક જૂનો ભય પાછો આવતો. પરંતુ હવે એક તફાવત હતો.

હર્ષ એકલો ડરતો નહોતો.

મીરા પણ એકલી અધૂરી લાગણી લઈને બેઠી નહોતી.

બંનેએ શીખવાનું શરૂ કર્યું કે દાંપત્યમાં નિકટતા માત્ર શારીરિક ક્ષણનું નામ નથી. તેમાં વાતચીત, વિશ્વાસ, સ્પર્શ, લાગણી, પરસ્પર સમજણ અને બંનેની સહમતીનો પણ એટલો જ ભાગ છે.

થોડા સમય પછી એક રાત્રે હર્ષે મીરાને પૂછ્યું—

“હવે પણ ક્યારેક તને લાગે છે કે હું તારી પાસેથી દૂર થઈ રહ્યો છું?”

મીરા હળવેથી હસી.

“ક્યારેક લાગે છે. પણ હવે હું તને પૂછું છું.”

હર્ષ પણ હસ્યો.

સમસ્યા સંપૂર્ણપણે સમાપ્ત થઈ ગઈ હતી એવું નહોતું.

પરંતુ હવે તેઓ સમસ્યાથી ભાગતા નહોતા.

સમય કદાચ હજી પણ તેમની ચિંતા હતો, પરંતુ હવે મૌન તેમનું અંતર નહોતું.

અને કદાચ તેમના સંબંધ માટે આ જ સૌથી મોટો બદલાવ હતો.

સંકોચ છોડો

જાતીય સમસ્યા વિશે વાત કરવી શરમની બાબત નથી. લાંબા સમય સુધી મૌન રાખવાથી ચિંતા અને દાંપત્યનું અંતર વધી શકે છે.

સમસ્યાને સમજવું

વહેલું સ્ખલન જેવી સમસ્યામાં શારીરિક અને માનસિક બંને પરિબળો અસર કરી શકે છે. પોતાની પરિસ્થિતિને સમજીને કારણોનું યોગ્ય મૂલ્યાંકન કરવું જરૂરી છે.

યોગ્ય સલાહ લેવી

સમસ્યા સતત રહેતી હોય, વારંવાર થતી હોય અથવા વ્યક્તિના આત્મવિશ્વાસ અને દાંપત્યજીવનને અસર કરતી હોય તો લાયકાત ધરાવતા નિષ્ણાતની સલાહ લેવી યોગ્ય છે.

સારવાર / કાઉન્સેલિંગ

પરિસ્થિતિ અનુસાર વ્યક્તિગત તબીબી સારવાર, સેક્સોલોજી કાઉન્સેલિંગ અથવા દંપતી કાઉન્સેલિંગ ઉપયોગી બની શકે છે. સારવાર વ્યક્તિ પ્રમાણે અલગ હોઈ શકે છે.

વ્યક્તિગત અભિગમ

દરેક વ્યક્તિ અને દરેક દાંપત્યની પરિસ્થિતિ અલગ હોય છે. તેથી ઇન્ટરનેટ પરથી મળેલી કોઈ એક સલાહને પોતાની સારવાર માની લેવાને બદલે વ્યક્તિગત મૂલ્યાંકન કરાવવું વધુ યોગ્ય છે.